Έλεος!!!

 

 

 

 

 

Σας φιλώ............ 

 

 

Καλοκαίρι.........

Ξεκινώντας με ένα καλό sprey...

για όλους τους παλιούς, και όλους τους ανεπιθύμητους πια......,

καταφέρνεις να απελευθερωθείς!

Και κοιτάς γύρω σου! Κοίτα τριγύρω σου πολύ καλά....! Θα δεις πώς όλο και ωραιότερα πλάσματα άρχισαν να εμφανίζοντα σε δρόμους και παραλίες!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Έλεος πια! Τί να πρωτοδιαλέξεις;;;

 

Ιδρώνοντας στα γυμναστήρια...,προσπαθείς να απαλλαχθείς από τα κιλά που πήρες τους τελευταίους μήνες!!!!

Και το αποτέλεσμα μάλλον είναι ικανοποιητικό!

Θέλω να ευχαριστήσω ιδιαιτέρως τη Μίνα για το εύστοχο σχόλιό της, ην Κatabran για την αυτοπεποίθησή της, και ελπίζω να την διαψεύσω (όσον αφορά το σκύλο :θα τον δείρω αν τον δω να περιμενει στο μπαλκονι.....)

 

Τι να πω για σας όλους φίλοι μου? Απλά μου χαρίζετε την ευτυχία που όλοι ονειρεύονται: να έχουν δίπλα τους φίλους αληθινούς!Τί σημασία έχει αν σας ξέρω προσωπικά!? Αποτελείτε πολύ σημαντικό κομμάτι της ζωής μου!  

Σας ευχαριστώ πολύ....

 

 

 

 

 

 

Πάει καιρός από τότε...

Παει καιρός που έφυγες από εδώ...

Κι έχω την εντύπωση πως πάνε χρόνια πια...

Τι θες τώρα???? Ξανά από την αρχή???

Μα...το σπίτι έπαψε να μυρίζει τ’άρωμά σου, κι ο νοικοκύρης έπαψε να σε περιμένει...

Και δεν υπάρχει πια τίποτα που να θυμίζει την παρουσία σου εδώ...

 

Κάποτε, ξάπλωνα και η μυρωδιά σου στο μαξιλάρι μου τρύπαγε τη μύτη, κι ας μην ήσουν δίπλα μου...

Κάποτε έπαιρνα αγκαλιά τα ρούχα σου για να κοιμηθώ, γιατί ήθελα να σε νοιώθω δίπλα μου...

Όχι πια...Όχι τώρα...

Έχω πολύ καιρό να σε ακούσω, και πάνω από χρόνο να σε δω....Τώρα τι θες???

Γιατί με ζητάς?

Θες να θυμηθώ τις στιγμές μαζί σου??? Ωραια λοιπόν! 

Θυμάμαι που με χόρευες στην ακροθαλασσιά σιγοτραγουδώντας ένα ερωτικό τραγούδι...Χαίρομαι που το έχω ξεχάσει πια...!Κι όταν γυρίζαμε σπίτι, συνέχιζες να με χορεύεις στο χωλ....! Θυμάμαι τη σκηνή, μα δε με ενθουσιάζει πια όπως τότε...

Κάποτε πράγματι  τραγουδούσες όταν με είχες δίπλα σου...

Όχι πια...

Κάποτε σε θυμάμαι να μου λες: «θέλω να είσαι το κορίτσι μου, σε παρακαλώ μην αλλάξεις ποτέ! Ήθελες να αλλάξω μόνο για σένα....

Κι εγώ άλλαξα..., μόνο και μόνο επειδή δεν ήθελα να σε χάσω....!

Άλλαξα για σένα: έγινα η καλή νοικοκυρά που ζήταγες!

Και τι κατάλαβα???

Τίποτα!Κι ας σιγοψιθύριζαν όλα το «σ’αγαπώ»...

Τώρα όμως τίποτα!

 

Κάποτε όλα μιλούσαν για έρωτα....

Τώρα τίποτα!

Θυμάμαι πως κάποτε, θα έδινα και τη ζωή μου για σένα....

Τώρα τίποτα!

Απλά αναρωτιέμαι αν έκανα λάθος να σου δώσω τόσα πολλά....

Και ίσως μετανοιώνω για όσα σε άφησα να πάρεις από μένα...!

Θυμάμαι πως  σου είχα πει για το όνειρό μου....: μας είχα δει μαζί σε βαθειά γεράματα, με μια μεγάλη οικογένεια γύρω μας, να γελάμε μπροστά στο τζάκι που σιγοκαίει..., εσύ να μου λες ακόμη πως με αγαπάς, κι εγώ να χαμογελώ από ευτυχία....Και...δεν έπαψα ποτέ να πιστεύω στο όνειρο, κι ας ήταν το μόνο που δε βγήκε αληθινό....

 

Κάποτε σου έλεγα πως τίποτα δε θα μας χωρίσει, αρκεί να θελουμε να είμαστε μαζί, αρκεί να αγαπιόμαστε...

Κάποτε πιστέψαμε πως τίποτε δε θα μας χωρίσει...

Τώρα, η μυρωδιά σου έχει φύγει  από τα σεντόνια και τους καναπέδες μου...

Τώρα  ο σκύλος, έπαψε να σε περιμένει...

Τώρα τίποτε δε σε θυμίζει, τίποτα δε ζητά να γυρίσεις πίσω....

Τώρα, η ζωή συνεχίζεται, «με» ή «χωρίς» εσένα....

Τώρα, εγώ δεν ελπίζω σε τίποτα,

δε φοβάμαι τίποτα....

και είμαι ελεύθερη πια! 

 

Η μαμά και ο ενήλικας (πια) γιος!

 

Στην Ελλάδα του 2008 μερικά πράγματα μένουν πάντα τα ίδια!Ενα από αυτά είναι η περιβόητη σχέση μαμάς και ενήλικου γιου η οποία πολλές φορές έγινε αιτία διαζυγίου!

Οι γιοί, δεν παίρνουν ποτέ χαμπάρι-σαν όρνια που είναι συνήθως-το κόλπο της μάνας...!αυτή, έχοντας εμπειρία ξέρει καλά τι να κάνει για να τους κρατήσει κοντά της για ΠΑΝΤΑ!!!

Η μάνα ποτέ δεν εννοεί να καταλάβει πως ο γιος της είναι ανεξάρτητος επειδή μεγάλωσε, κι απο την άλλη, βλέπει στο πρόσωπό του σαν το σύζυγο που της λείπει (διαζύγιο, θάνατος, ασθένεια, κ.τλ.)! Και η μεγαλύτερη τραγωδία, προκύπτει όταν όταν ο γιος τελικά βρει μια γυναίκα για να παντρευτεί!Εκει η μαμά είναι απαρηγόρητη, και κάνει τα πάντα για να αποδείξει πως η εν λόγω νύφη είμαι άχρηστη,ανόητη, ακατάλληλη, ακόμη και ο ίδιος ο σατανάς,  και πως  η μόνη γυναίκα άξια να στέκεται δίπλα στον γιο της και να απολαμβάνει την αγάπη του είναι...η ίδια! Άσχετο αν η καταλληλότερη για το γιο νύφη είναι «αυτή»!
Επαναλαμβάνοντας τα ίδια και τα ίδια καθημερινα, πετυχαίνει τελικά το σκοπό της: να τον κρατάει δέσμιο για μια ζωή με καθημερινή πλύση εγκεφάλου! 

Και τελικάο γιός, την πατάει! 

Χαχαχα! Καλό αυτό και εμπεριστατωμένο! Ποτέ δε θα  μπορούσα να σκεφτώ τόσο πονηρά εγώ..........!Μπράβο στις μανάδες όλου του κόσμου!

Και δίνω συγχαρητήρια στην έμπειρη πονηριά!

Κι ανατριχιάζω στην εξυπνάδα και πονηριά και άλλα πολλά των προγόνων μας!....

Ά ! Ρε μάνα! Για άλλη ,μια φορά, σου βγάζω το καπέλλο!!!!!

Άξια! Πάντα άξια!

Αμαρτία είναι...

Να πηγαίνεις στην εκκλησία για να προσευχηθείς,και την αμέσως επόμενη μέρα,

να βρίζεις σα λιμανίτης!!!

Αμαρτία είναι...

Να κατηγορείς αυτά που ο ίδιος κάνεις, ή να κατηγορείς σε μερικούς, αυτά που δέχεσαι από άλλους!!!

Αμαρτία είναι...

Να καταδικάζεις το παιδί σου να ζει μαζί σου, μόνο και μόνο για να έχεις ΕΣΥ παρέα!

Αμαρτία είναι...

Να λες "σε συγχωρώ", όταν δεν το πιστεύεις!!!

Αμαρτία είναι....

Να ευτυχείς πατώντας επί πτωμάτων!!!

Αμαρτία είναι....

Να σε δικάζουν "ερήμην"!!!

Αμαρτία είναι να μπαίνεις στην εκκλησία την ημέρα του Πάσχα,και να αμαρτάνεις μόλις βγεις!!!

Αμαρτία είναι...

Να μπαίνεις στην εκκλησία για να κάνεις καλή εντύπωση στο...γείτονα!!!

Αμαρτία είναι...

Να κοροϊδεύεις το συνάνθρωπο!!!

Αμαρτία, κι όμως...γεγονός!

Xρόνια πολλά σε όλους...

Αμαρτωλούς και μή...

 

 

 

Με ρωτάς γιατί....

Μου ρίχνεις τις ευθύνες....,

ευθύνες για ότι συνέβη...

Και σε ρωτώ: εσύ τι έκανες?

Η απάντηση:σιωπή...

...μετά μου ρίχνεις όλες τις ευθύνες!!!

Ο καιρός χαλάει και φταίω...

η θερμοκρασία πέφτει και φταίω...!

Βροχή αρχίζει ...και φταίω...............................

Η διάθεσή σου κακή,

και πάντα φταίω...!

Όλα σου φταίνε, και για όλα πληρώνω...

Ως πότε???

Χωρίς να μιλώ, χωρίς να κουνιέμαι,

Πάντα φταίω...!

Ως πότε........?

Πότε φταις εσύ?

Μόνο όταν κάνεις κάτι κατακριτέο από όλη τη Γη????

Πότε θα αναλάβεις τις ευθύνες σου?

Μπορείς να παλέψεις τον εγωισμό σου,

ή πάντα αυτός  θα βγαίνει νικητής???

???